نوشته شده در سه شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰ساعت 21:20 توسط مجتبی| |

گفت استاد مبر درس از یادیاد باد آنچه به من گفت استادیاد باد آنکه مرا یاد آموختآدمی نان خورد از دولت یادهیچ یادم نرود این معنیکه مرا مادر من نادان زادپدرم نیز چو استادم دیدگشت از تربیت من آزادبس مرا منت از استاد بودکه به تعلیم من اِستاد استادهر چه می دانست آموخت مراغیر یک اصل که ناگفته نهادقدر استاد نکو دانستنحیف! استاد به من یاد ندادگر بمردست، روانش پر نورور بود زنده، خدا یارش باد نوشته شده در یکشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۱ساعت 10:41 توسط مجتبی| |